Doris is voor onze lezers en de redactie geen onbekende naam. Al tien jaar fluit ze toernooien op het hoogste niveau, en haar carrière is een toonbeeld van toewijding, doorzettingsvermogen en het vermogen om te pieken als het er écht toe doet. In een openhartig gesprek vertelt Doris over haar aanpak, haar wedstrijdbeleving, de weg naar WK-kwalificatie en haar groeiende rol als mentor voor de volgende generatie scheidsrechters.
Pieken op het juiste moment
Voor Doris draait alles om pieken op het juiste moment. “Elke nominatie is een kans om te laten zien wat je waard bent,” zegt ze. Gedurende het clubseizoen worden momenten zoals de Eurocups, Champions League en oefeninterlands gebruikt door de internationale federatie om nominaties te bepalen. De voorbereiding voor een eindtoernooi is intens: fysiek trainen, mentale focus, en samen met internationale collega’s videoclips analyseren om de kleinste verbeterpunten te vinden. “Het hele jaar door werk ik aan mijn zwakke punten. Tijdens het EK was alles erop gericht om precies daar te pieken.” Het resultaat mag er zijn: een sterke prestatie op het EK, met als beloning een cruciale wedstrijd om WK-kwalificatie. “De wedstrijd om plek 5-6 was allesbeslissend. Zo’n wedstrijd vraagt om maximale concentratie en alles uit jezelf halen op het juiste moment.”
Wedstrijdbeleving: focus en samenwerking
Doris’ wedstrijdbeleving is intens en professioneel, ongeacht de tegenstanders. Of het nu een ‘makkelijke’ of een spannende wedstrijd is, haar voorbereiding en focus blijven gelijk. “Juist bij wedstrijden waarvan je de uitslag denkt te weten, is het gevaar dat je concentratie verslapt. Ik zorg ervoor dat ik altijd vol gefocust ben, zodat ik geen steken laat vallen.” Tijdens wedstrijden is samenwerking met collega’s essentieel. Time-outs zijn voor Doris waardevolle momenten om kort te evalueren, af te stemmen en waar nodig bij te sturen. “Soms hoop ik zelfs dat een coach een time-out neemt, zodat wij als scheidsrechters snel kunnen overleggen.” Die samenwerking en non-verbale communicatie zijn cruciaal, zeker wanneer de wedstrijdomstandigheden onverwacht veranderen.
WK-kwalificatie: altijd klaarstaan
De route naar het WK is voor Doris een traject van geduld en voortdurende inzet. “Je weet nooit zeker of je de nominatie krijgt, maar je moet bij elke kans laten zien wat je kunt.” Haar agenda is jarenlang afgestemd op de internationale basketbalkalender, en privé wordt daar volledig rekening mee gehouden. “Ik ben ontzettend dankbaar dat mijn omgeving mij zo ondersteunt. Het is een investering, maar eentje die ik met liefde maak.” De piekmomenten op toernooien, het reizen tussen Nederland en Duitsland, en het balanceren van werk en sport zijn allemaal onderdeel van het grotere doel: het beste uit zichzelf halen en op het juiste moment presteren.
Mentorship: de volgende generatie voorbereiden
De laatste jaren verschuift Doris’ aandacht steeds meer naar het begeleiden van jonge scheidsrechters. “Ik vind het geweldig om mijn ervaring te delen en jonge collega’s onder mijn vleugels te nemen.” Samen met Edwin Wallaart en Luc Vergoossen werkt ze aan een begeleidingsteam om nieuwe scheidsrechters te ondersteunen, zowel bij clubs als op internationaal niveau. “Het is belangrijk dat jonge scheidsrechters een goede start krijgen. Ik wil dat ze direct in de praktijk kunnen oefenen en zich gesteund voelen.” Doris haalt zichtbaar veel voldoening uit haar rol als mentor: “Het geeft energie om te zien hoe tips en begeleiding worden opgepakt. Soms is twee uur aanwezig zijn op een competitiedag al genoeg om verschil te maken.”
De kracht van verbinding
Wat Doris kenmerkt, is haar open houding naar spelers en coaches. “Voor mij is het vanzelfsprekend dat je met elkaar in gesprek blijft, ook als er iets misgaat op het veld.” Die benaderbaarheid zorgt voor respect en vertrouwen, waardoor ze niet alleen als scheidsrechter, maar ook als mens gewaardeerd wordt. Haar inzet voor diversiteit binnen het scheidsrechterskorps – met speciale aandacht voor jonge vrouwen – laat zien dat ze verder kijkt dan haar eigen carrière. “Het is nu makkelijker voor vrouwen om door te stromen, maar het blijft belangrijk om elkaar te helpen.”
Foto’s: Luc Reuvers en privé Doris