Rolstoelbasketbalster Julia van der Sprong (26) veroverde op 17 oktober met Nederland een zwaar bevochten Europese titel. In Sarajevo versloeg Oranje in een ware thriller op de valreep Groot-Brittannië met 66-59. Opgetekend in de lounge van Hotel Hills Arena in Sarajevo, daags voor de gewonnen finale.
In de aanloop naar die EK finale in Bosnië oogt Van der Sprong tevreden. ,,Ik vind dat we lekker spelen en iedereen kan minuten maken.” Kijkend naar haar rol binnen Oranje zegt ze: ,,Op het veld speel ik vaak met de lengteopstelling en zet ik de aanval op en moet ik ervoor zorgen dat de andere lengtes kunnen scoren. Buiten het veld zorgen we er met z’n allen voor dat de sfeer leuk is.”
TEAMWORK
Van der Sprong was pas 18 jaar toen ze bij Oranje aansloot. In 2018 zat ik alleen maar op de bank en kende ik het spelletje nog niet zo goed.” Haar rol groeit. ,,Nu merk je dat je in het veld komt om echt een bijdrage te leveren en het verschil te maken. Dat is een heel groot verschil en er komt een ander soort druk bij. Voor mij persoonlijk is het elke keer weer een stapje extra dat ik maak zodat het heel leuk blijft.”
Teamwork staat centraal bij Van der Sprong. Elke speler met zijn eigen bijdrage. ,,Zonder elkaar kun je het niet doen.” In Bosnië was Van der Sprong op jacht naar haar achtste internationale titel op een rij. Twee wereldtitels, twee Paralympische titels en nu de vierde Europese titel, voor Oranje de vijfde op rij. ,,Alle doelen zijn behaald. Ik ben alleen op een jeugdtoernooi in Finland een keer tweede geworden,” lacht Van der Sprong bescheiden.. ,,Maar verder alleen maar goud.”
VAN REVALIDATIE NAAR INTERNATIONAL
Als gevolg van een acute ontsteking in het ruggenmerg moest Van der Sprong het wedstrijdschaatsen en tophockey in 2016 vaarwelzeggen. ,,Ik schaatste altijd. Ik had wel het idee van ik wil op niveau sporten, tijdens mijn revalidatie was ik hier al naar op zoek. Dat had ik wel voor ogen.” In haar revalidatie maakte ze kennis met rolstoelbasketbal en ontwikkelde zich pijlsnel tot international. ,,Ik denk dat het binnen de parasport sneller gaat. Het is ook de manier om mensen snel beter te maken. En als je met een team traint ga je makkelijker mee in dat niveau. Dat is wel heel fijn. Als je met hockey ver gaat komen volg je bijvoorbeeld eerst de jeugdopleidingen. Dat heb je niet bij rolstoelbasketbal. Daar mis je wel een bepaalde ontwikkeling.”
Afgelopen jaar speelde Van der Sprong in London in een vrouwencompetitie. ,,Dat sprak me aan en dat was wel heel erg leuk, maar iets te gemakkelijk. We wonnen alles dik. Daar spelen met een Amy Conroy was heel vet. Het was in London gezellig, maar ook goed basketbal.” Ondertussen studeerde ze in Amsterdam. ,,Ik moest iedere keer naar de Uni. Ik heb London en studie op de universiteit gecombineerd. Op Papendal trainden we in die periode iets minder. Dat was goed te doen. Inhalen waar mogelijk en heel veel kilometers maken.”
HET GOUD VAN SARAJEVO
De finale in Sarajevo is van een absoluut thriller-gehalte. De Britten spelen ijzersterk en Oranje komt maar niet los van de Blauwhemden, die de gehele eindstrijd hun hoge niveau weten vast te houden. En met vier minuten op de wedstrijdklok lijkt een stunt van jewelste in de maak. 53-57. Oranje toont dan de klasse en met een eindschot dat werkelijk van heel diep komt worden de Britten vastgepind. Een moeilijke score, geweldige assist, perfecte vrije worpen, sterke rebounds en een briljante interceptie. De ingrediënten om in de slotminuten alsnog de negende aansprekende titel op rij binnen te halen, 66-59. Uitzinnige blijdschap. Tranen van vreugde. Na een uur onverstaanbare speeches: Goud. Het Goud van Sarajevo (zie de ode op muziek en tekst onderaan). En de Cup. Dan ontmoetingen met de familie, bijna niet slapen vanwege de adrenaline en om 03.15 in de ochtend in de lounge paraat voor het vervoer naar het vliegveld.
VAN LONDEN NAAR UTRECHT
Dit seizoen speelt Van der Sprong bij SC Antilope Utrecht. Een logische keuze. ,,Ik woon in Utrecht. Heel dichtbij. Het is een heel jong team. Ik vind het leuk om met die jonge gasten te trainen. Het is niet een team wat bovenaan staat. Het is alleen maar leuk om met z’n allen stappen te maken. Om beter te worden.” Ook Oranje-speelsters Ylonne Post en Felice Lentze spelen in Utrecht. ,,Ik heb niet gekozen omdat er meiden uit het Nederlands team zijn. Het is leuk op de training en Bas de Boer heeft duidelijk oog voor hoe hij wil basketballen en hoe hij de training wil. Dat is fijn.”
Inmiddels werkt Van der Sprong bij Sound BV, het bedrijf van haar vader. ,,Ze kwamen in 2023 naar het EK in Rotterdam en zijn ook vorig jaar met een groep naar de Paralympics in Parijs gekomen.” Ze hoopt op een mooie maatschappelijke loopbaan. De topsportervaringen neemt ze mee. ,,Je doet het in een team, je moet communiceren met elkaar. Ik denk dat ik een stukje ambitie heb en het hoogst haalbare wil halen in het bedrijfsleven. Discipline en hard werken daar heb je ervaring mee. En tot het uiterste gaan.”
GLOBETROTTER
Terugblikkend naar haar jeugd: ,,Een heel ander leven dan ik ooit had bedacht. Nooit kunnen bedenken dat ik de hele wereld over zou gaan met een groep meiden wat ook nog eens heel gezellig is. Basketbal spelen, wat ik heel leuk vind. Doorzettingsvermogen en mentaal sterker worden. Dat draagt bij aan je ontwikkeling.”
(Beeld: Luc Reuvers)
