2025 komt tot een eind. Een jaar met veel hoogtepunten, maar ook met een verschrikkelijk dieptepunt. We luiden straks het jaar uit en door de poort van Oud & Nieuw betreden we 2026. Zonder Miranda Wevers, een van de speelsters van het nationale team eerder deze eeuw. Zij blijft achter in 2025. Een hard gelag.
Voor Rotterdam was het een bijzonder jaar, een ongeslagen rentree met drie titels; Landskampioenschap, Beker én de BENE-League titel. de allermooiste prestatie was die van de Oranje-vrouwen en Het Goud van Sarajevo. Die negende titel op rij verschijnt onder kerstverlichting nogmaals in de spotlights. Wacht in Ottawa de tiende titel op rij? Dat zou van een andere orde zijn en wat de redactie betreft voer voor een documentaire. Op weg naar 10ttawa (of zo). Nu de publieke omroep bezuinigt wellicht een mooi alternatief voor enkele programma’s die sneuvelen.
ROLLERCOASTER
Wat een rollercoaster was het in Sarajevo op het Europees Kampioenschap rolstoelbasketbal. Tot aan de finale rolde Oranje door naar de finale, zonder onoverkomelijke obstakels. In die finale was Groot-Brittannië een tegenstander van formaat. In de laatste twee minuten sleepte Oranje toch de titel uit het vuur. De redactie zat op meer dan de eerste rij bij Het Goud van Sarajevo.
Het klinkt als een thriller. Het was een thriller. Misschien heet het volgende boek van Gabriel Garcia Marquez, Isabel Allende zo. Of wellicht iets voor de erven van Clive Cussler of Dan Brown zelf. Tussen de heuvels van Sarajevo. Vaak gehuld in het mysterie van nevels, vaak verscholen achter laaghangende bewolking. En ’s avonds is het er eerder donker. Als de zon uitgeblust aan de andere kant van de toppen verdwijnt en zich te rusten legt en het verder aan de duisternis overlaat. En daarmee de temperatuur buiten flink zakt. Terwijl in de Hilton Hills Arena de temperatuur op het veld soms tot tropische temperaturen stijgt.
Het Goud van Sarajevo is ook een stuk geschiedenis. Van een stel meiden in Oranje die ongelooflijk veel van hun vrije tijd opofferen en met bezieling van kampioenschap naar kampioenschap toewerken. Inmiddels hebben de Oranje-meiden zonder onderbreking negen titels te pakken. Het Goud van Sarajevo is de vijfde Europese titel op rij. Nederland is schier onverslaanbaar op een groot toernooi. Soms lijkt het op een geromantiseerd verhaal uit een gouden boeketreeks. Terwijl in Europa ondertussen de achtervolgers uit Groot-Brittannië de jacht op groot wild van de Oranje leeuw hebben ingezet. Geen Engeland, Schotland of Wales, maar een drieluik Groot-Brittannië dus. En alleen Engeland had al drie leeuwen in het wapen, Schotland toont één leeuw. En dan nog die draak van Wales. Tegenover die ene moedig brullende leeuw van Oranje.
DE FINALE IN DE FINALE
De finale in Sarajevo is van een absoluut thriller-gehalte. De Britten spelen ijzersterk en Oranje komt maar niet los van de Blauwhemden, die de gehele eindstrijd hun hoge niveau weten vast te houden. En met vier minuten op de wedstrijdklok lijkt een stunt van jewelste in de maak. 53-57. Oranje toont dan de klasse en met een eindschot dat werkelijk van heel diep komt worden de Britten vastgepind. Een moeilijke score, geweldige assist, perfecte vrije worpen, sterke rebounds en een briljante interceptie. De ingrediënten om in de slotminuten alsnog de negende aansprekende titel op rij binnen te halen, 66-59. Uitzinnige blijdschap. Tranen van vreugde. Na een uur onverstaanbare speeches: Goud. Het Goud van Sarajevo (zie de ode op muziek en tekst onderaan). En de Cup. Dan ontmoetingen met de familie, bijna niet slapen vanwege de adrenaline en om 03.15 in de ochtend in de lounge paraat voor het vervoer naar het vliegveld.
De Britten slaagden er in Sarajevo dus in om De Oranje-leeuw flink op te jagen. Maar de Oranje gekleurde leeuwen brulden alleen maar harder. En nog harder. Intercepties en powerscores kregen prachtige oerkreten mee van de leeuwinnen. Bloed, zweet en tranen. Van inspanning én van geluk. De negende Gouden plak op rij is binnen. In een reis die feitelijk start in 2016 in Rio de Janeiro. Dan pakt Nederland het brons bij de Brazilianen. De opstap naar een ongekende zegereeks. Daar kan geen Arc de Triomf tegenop. In 2017 start de zegetocht op het Spaanse Tenerife met een Europese titel. 2018 in het Duitse Hamburg, Wereldkampioen. In het eigen AHOY in Rotterdam in 2019 voor eigen publiek een nieuwe Europese titel. In het COVID Tokio van 2021 eist Nederland de eerste Paralympische titel op, die van 2020. Datzelfde jaar een volgende Europese beker in het Spaanse Madrid. In 2023 is Dubai in de VAE de volgende stop, de wereldtitel van 2022. Het WK voetbal 2022 was de (nooit toegegeven) verplaatsing op de agenda van dat WK. 2023. Een paar maanden later is AHOY Rotterdam het decor, voor eigen publiek en volle tribunes, Europees Goud. Vorig jaar Parijs (Pararijs) Paralympics met Goud. Nu het Goud van Sarajevo. Het is flink tellen en turven, maar dat zijn twee Paralympische, twee Wereld en vijf Europese titels. Ongekend.
Nu nagenieten van deze ongelooflijk prachtige avonturen. Als kijker en supporter zien we alleen de successen. Daar zijn ongelooflijk veel zweetdruppels, gesprekken, trainingen, reizen en alles-op-zij-zetten aan voorafgegaan. Onzichtbaar, maar juist daar ligt de sleutel tot triomfen. En mogelijk zien Gabriel Garcia Marquez, Isabel Allende of misschien van Clive Cussler of Dan Brown er wel een boek in. Of een documentaire of theatervoorstelling. En had Michel van Egmond van de succes sportboeken niet een writersblock? Dan is hij daar meteen van af. Win-win. Binnenkort in de boekhandel? Een idee voor een documentaire is niet al te moeilijk te bedenken. Volg de Oranje-vrouwen op weg naar Canada voor het WK. Gloort daar wellicht hun tiende kampioenschap op rij? De redactie doet al een voorschot op de werktitel, wie gaat de productie doen? OP WEG NAAR 10TTAWA!
NOC*NCF SPORTGALA
Joost van Rangelrooy werd met zijn Oranje kampioenen op woensdagavond 17 december op Papendal flink in het zonnetje gezet. De in Gala getooide sporthelden kregen op Sportcentrum Papendal de prijs uitgereikt voor beste para Sportploeg van het jaar. Voor het derde jaar op rij. Een fantastische erkenning van de kersverse Europese Kampioenen in Sarajevo. Het was voor onze Oranje-helden de negende hoofdprijs op rij. De vijfde Europese titel, terwijl er ook twee Wereldtitels en twee Paralympische titels op hun palmares staan. Niets dan hulde tussen het summum van de Nederlandse sport en met een indrukwekkend woord van dank van Bo Kramer. ,,Het was erg leuk om mee te maken,” blikt van Rangelrooy terug naar de Gala-avond. ,,Het was bijzonder om tussen al die giganten te staan. Het is toch een avond van waardering voor wat je doet, niet alleen tijdens de ultieme prestatie, maar ook voor de prestatie die we dag in dag uit leveren om tot die ultieme prestatie te komen. Ik heb gisteren erg veel waardering gevoeld en dat was om eerlijk te zijn best fijn.” Met een gulle lach voegt hij er nog aan toe: ,,Het smaakte in ieder geval naar meer.”
HET GOUD VAN SARAJEVO IN NOTEN EN KLANKEN
De formidabele prestatie van de Oranje heben we ook in noten en klanken vastgelegd. Met tekst van de redactie, tot lied verheven door AI. Het is niet de negende sympony van Beethoven, de klank van de negende is tevens de klank van de kwinkslag. Een hedendaagse overwinningshymne met het nodige trompetgeschal, Een ode of loflied zo u wilt. De tekst vind je aan het eind van dit artikel.
Het Goud Van Sarajevo (loflied en ode)
DE GOUDEN ARMADA
Terug naar Bosnië op zaterdag, een dag na het Oranje succes ligt er nogmaals Het Goud van Sarajevo in het verschiet. Hoofdstuk 2. Groot-Brittannië en Spanje voeren een ware titanenstrijd op. Spanje vaart als de Armada rond en pakt een mooie voorsprong. De piraat van de Britten is Harrison Brown. Zijn naam vertelt het verhaal. Als een avonturier à la Harrison Ford bakt hij het behoorlijk bruin en jaagt ongeremd op Het Goud van Sarajevo. Elk vaatje buskruit wat hij maar kan vinden op het court voorziet hij van een lontje. De Spanjaarden blijken én gevoelig én onbewust hier en daar een kort lontje te hebben. Je zou eerder denken dat WAR BURTON de admiraal van de Britten is. De Spanjaarden durven niet meer de acties te maken die ze op voorsprong hebben gebracht. Ondertussen vliegen er heel wat karretjes en de bijbehorende spelers in het rond. Duikvluchten en noodlandingen. De Goudkoorts berooft enkele spelers van hun normale wedstrijdritme. In de slotfase overspelen de Britten hun hand en zijn de Spanjaarden de strategische winnaars. Het Goud van Sarajevo gaat mee met de Spaanse Armada.
Het Goud van Sarajevo. Dat klinkt als een bordspel. Tenslotte betekent Saraj niets minder dan kasteel. In de trant van Carcassonne, Risk of Ticket To Ride. Maar dan een versie met levende pionnen. Ridders van Catan in het groot. Of is het een levend Stratego? Vechten om de scores. Strijdkarretjes als in de tijd van de Romeinen. Het gevecht van de finale heeft alle ingrediënten om daar een boeiend bordspel van te maken. Het vechten voor elke centimeter grondgebied. Op het court van de Hotel Hills Arena. Spanje en Groot-Brittannië geven geen krimp en moeten in de spelonken van de verdedigingen stops én punten zien te verzamelen. Met spionnen, geheime kaarten en troeven van het bordspel. Zo lijkt de Armada ten onder te gaan, maar brengt de laatste koelbloedige Spaanse list de oplossing. Een idee voor Ravensburger of 999? Zou toch een fantastische promotie voor het rolstoelbasketbal zijn.
ORANJE-MANNEN NAAR THAILAND VOOR REPECHAGE!!!
En dan de Oranje mannen. Ze laten de latere Spaanse kampioen flink zweten. Pas op de valreep verslaat de Spaanse Armada de Zilvervloot. Een puike partij op de slotdag van het toernooi levert uiteindelijk toch nog een zevende plaats op. En recht op een herkansing. Aan de andere kant van de aardbol bij de Stille of grote Oceaan. De Zilvervloot mag weer uitvaren. Dit keer naar Thailand. Voor een Repechage met tickets voor Ottawa in het verschiet. Het WK 2026 in Canada. Acht teams, de knock-outfase bepaalt; twee poules met de hoogste tegen de laagste van de andere poule en de nummers twee tegen drie. Wedstrijd vier is dus de sleutel. De tocht naar Thailand vaart in juni over woelige baren van golven van zweetdruppels. Op naar kameraadschap, nieuwe uitdagingen, spannende avonturen en mooie successen! Met de Oranje-wimpel wapperend in de hoogste mast.
(Beeld: Luc Reuvers)