Tim van Raamsdonk is geen man van grote woorden, maar wel van grote dromen. De speler van TeamNL rolstoelbasketbal nam een ongewone route naar de nationale ploeg: dertien jaar bij Rotterdam Basketbal, een late instap bij het topsportprogramma en inmiddels meerdere seizoenen op clubniveau in Duitsland. Dit voorjaar beleefde hij in Thailand zijn mooiste moment tot nu toe: de kwalificatie voor het WK in Ottawa. Maar Tim is nog lang niet klaar.
Zeven jaar oud op verschillende sportvelden
Het begon, zoals het voor veel kinderen begint, met uitproberen. Tims ouders zetten hem als zevenjarige op van alles. “Toen heb ik basketbal, tennis, zwemmen en hockey geprobeerd,” vertelt hij. “En uiteindelijk bij het basketbal blijven hangen, omdat ik dat duidelijk het leukste vond.” Bij Redeoss maakte hij zijn eerste stappen op het basketbalveld. Vijf jaar lang speelde hij daar, gewoon voor het plezier, zonder grote ambities.
Dat veranderde op het moment dat er een uitnodiging binnenkwam voor een selectietraining van Jong Oranje onder 18. Voor Tim was het een kantelpunt. “Toen is het balletje letterlijk harder gaan rollen,” zegt hij. Vanaf dat moment nam hij het spel serieuzer. De vraag was niet meer óf hij basketbal wilde blijven spelen, maar hoe ver hij het kon brengen. Dat hij pas laat zou doorbreken op internationaal niveau, wist hij toen nog niet. Maar dat hij er alles voor over zou hebben, stond wel vast.
Dertien jaar Rotterdam: de basis van alles
Wie Tim kent, weet dat Rotterdam Basketbal een centrale plek inneemt in zijn verhaal. Dertien jaar lang speelde hij voor de Rotterdamse club, van het tweede team tot het eerste team in de Eredivisie. “Ik ben daar begonnen in de Toernoordivisie A. Dat is echt lang geleden,” vertelt hij. Stap voor stap werkte hij zich omhoog, geholpen door coaches die elk iets anders meegaven. Frans van Breugel, Kornelis van der Werf en anderen lieten hun sporen na. “Rotterdam heeft me daar wel veel geholpen met de coaches die ik heb gehad.”
De weg naar het eerste team was niet vanzelfsprekend, maar wel veelzeggend voor zijn karakter. “De ene keer was het als bankspeler, de andere keer was het als vaste speler bij het eerste.” Die afwisseling van pieken en dalen, van reserveren en presteren, maakte hem mentaal sterker. Die jaren in Rotterdam legden ook het fundament voor wat komen zou: buitenlandse avonturen op clubniveau. Tim speelde in Duitsland bij clubs in Essen, Keulen en Münsterland. Momenteel speelt hij in Frankfurt, waar hij aan zijn tweede seizoen begint. “Ik hoop dat we kunnen spelen om de Final Four te halen. Dat hebben we afgelopen seizoen ook gedaan; we zijn uiteindelijk derde geworden. Dus het is geen slecht seizoen geweest.”
Laat gestart, maar niet minder gedreven: Orange Lions Academy
Voor de meeste topspelers begint de weg naar de nationale ploeg vroeg. Tim nam een andere route. Terwijl veel van zijn teamgenoten al op jonge leeftijd aansluiting zochten bij het Centrum voor Topsport en Onderwijs (CTO), tegenwoordig de Orange Lions Academy, was Tim 24 jaar toen hij die stap zette. Bijzonder, zeker als je weet dat hij op dat moment ook voor het eerst mocht meetrainen bij het nationale herenteam.
“Eigenlijk ging toen voor mij alles in één keer van 0 tot 100 in een paar maanden tijd,” zegt hij eerlijk. Die samenloop van omstandigheden, CTO en herenteam tegelijkertijd, was intensief, maar ook bepalend. “Ik was heel laat begonnen op het CTO. Ondanks dat ik toen al heel lang basketbal speelde, had ik nog maar weinig internationale ervaring, wil ik zeggen. Zeker vergeleken met andere jongens die al twintig jaar bij het nationale team spelen.”
Die bescheidenheid is oprecht, geen koketterie. Tim weet precies wat hij nog te ontwikkelen heeft. En hij weet ook hoe hij het beste leert: niet via een veelheid aan wisselende inzichten, maar via duidelijkheid en concrete taken. “Een taak krijgen en die uitvoeren, daar ben ik uiteindelijk het meest mee geholpen.” Dat doelgerichte denken kenmerkt hem zowel op als naast het veld.
Thailand: volste vertrouwen en fourth quarter energy
In het voorjaar van 2026 reisde TeamNL naar Thailand voor het WK-kwalificatietoernooi. De inzet was simpel én enorm: win, of ga naar huis zonder ticket voor Ottawa. Na een pijnlijk verlies op het EK, met slechts vijf punten verschil, waarvan twee gemiste kansen voor het einde, wist iedereen wat er op het spel stond. Maar de ploeg vloog af met vertrouwen.
“We hadden er als team echt vertrouwen in dat we zouden doen waarvoor we kwamen: ons plaatsen voor het WK”, vertelt Tim. “Wij wisten: we gaan het sowieso doen, alleen nu met een omweg.”
Het toernooi begon onverwacht: tegenstander Venezuela trok zich terug, waardoor de openingswedstrijd automatisch werd gewonnen. Een bizar begin, maar het team pakte de extra dag slim op. “Wij hebben gewoon een normale training gedraaid in plaats van een wedstrijd. En de rest van de dag de ontspanning zoeken.” De focus bleef scherp.
De werkelijke test was de wedstrijd tegen Zuid-Korea. Lang gelijk oplopend, met spanning die elke minuut groeide. Tim zat die dag op de bank, maar leverde zijn bijdrage op andere manieren. Nederland begon het vierde kwart met drie punten voorsprong en won uiteindelijk met twaalf. “In het vierde kwart kunnen we bepalend zijn, wat we dus ook weten van onszelf, dat we nog die fourth quarter energy hebben,” zegt hij. Dat is geen toeval, dat is het resultaat van maandenlang bouwen aan een collectief. “We hebben nu, denk ik, een groep die zich de afgelopen maanden heeft ontwikkeld tot een allroundploeg, met in elke line-up meerdere scorers.”
De kruiswedstrijd om een WK-ticket werd een masterclass teamwork tegen Senegal. Nederland liep al vroeg uit en hield dat vol. Het WK-ticket was een feit.
Ottawa en verder: kleine stappen, grote stip
Het WK in Ottawa staat gepland van 9 tot en met 19 september 2026. Na een korte vakantie startte de voorbereiding op 6 juli – twee maanden intensief werk richting Canada. Tim heeft zijn ambitie voor het toernooi helder. “Ik wil toernooien, ik wil spelen, ik wil een medaille mee naar huis hebben, uiteraard.” Het WK-resultaat telt bovendien mee voor de plaatsing voor de Paralympische Spelen van 2028 in Los Angeles, en dat geeft het toernooi extra gewicht.
Want dat is waar Tim het uiteindelijk voor doet. “Dit is wel waarom ik ben gaan basketballen. Om mooie dingen te mogen meemaken, om toernooien te mogen spelen, om voor mijn land te mogen spelen. Om een shirtje te mogen dragen.”
Maar boven al die doelen hangt één grote ambitie. “Ik heb voor mezelf een doel gesteld. En dat is voor mij persoonlijk dat ik in mijn topsportleven, topsportcarrière, een keer op de Paralympische Spelen wil zijn geweest. En ik heb tegen mezelf gezegd: ik stop niet voordat ik daar geweest ben.” Wanneer dat zal zijn, weet hij niet. Maar de richting is duidelijk.
Aan jonge spelers die datzelfde vuur voelen, geeft hij een helder advies mee: “Als je ergens echt voor wilt gaan, moet je die grote stip voor ogen houden. Kleine stapjes maken richting je doel, want anders is het heel ver weg.” Toernooi voor toernooi, stage voor stage; zo maakt hij het voor zichzelf behapbaar. En zo blijft hij bewegen, richting dat ene grote doel.
Tim van Raamsdonk is pas net begonnen
Tim en de Orange Lions in actie zien?
PROGRAMMA ORANJE POULEWEDSTRIJDEN
Selecties en speelschema’s voor WK Rolstoelbasketbal 2026 – Basketball Nederland
Donderdag 10 september 🇨🇦 10:15 uur | 🇳🇱 16:15 uur| (TD) VS – Nederland (M)
Vrijdag 11 september 🇨🇦 16:45 uur | 🇳🇱 22:45 uur | (Carleton) Nederland – Italië (M)
Zondag 13 september 🇨🇦 12:30 uur | 🇳🇱 18:30 uur | (TD) VS – Nederland (M)
Zondag 13 september 🇨🇦 16:45 uur | 🇳🇱 22:45 uur | (Carleton) Brazilië – Nederland (M)
Maandag 14 september; gehele dag in TD en Carleton: Kruisfinales (M)
(Beeld: Luc Reuvers – EK Sarajevo 2025/WK Ottawa & Harald Appel )
