Dani Troanca is de drijvende kracht achter de rolstoelbasketballers van Clubul Sportiv Comunitar Sibiu, kersvers kampioen in Roemenië. Tronca had zelf geen ervaring in deze tak van rolstoel, hij is vooral de man van de lange adem. Op elk vlak. Een loopbaan die begon bij de wijnmarathon in het Duitse Heilbronn.
Troanca loopt tijdens een stage met rolstoelbasketbal in Nederland tegen het virus dat rolstoelbasketbal heet op. Het sluit naadloos aan bij zijn passie voor sport en het zoeken van nieuwe uitdagingen. Niets is onmogelijk. Troanca geeft een bloemlezing van zijn onuitputtelijke passie over sport. Zo’n beetje elke sport. ,,Ik heb geen rolstoelbasketbal beoefend. Als amateuratleet trainde ik voor duursporten, hardlopen en triatlons, dus marathons, halve marathons, triatlons en Iron Man.” Ook waren er teamsporten. ,,Ik heb ook gevoetbald op een klein kunstgrasveld op amateurniveau.” Hij legt uit hoe hij kennismaakt met rolstoelbasketbal. ,,Ik organiseer ook sportwedstrijden, zoals hardlopen en triatlons en streef om mensen met een beperking te betrekken bij de estafetteloop van de Internationale Marathon van Sibiu.” In 2018 ontmoet hij David Raulea. ,,Hij is een van onze spelers. Hij vertelde me dat er een rolstoelbasketbalteam in Sibiu was, maar dat het was opgeheven. We wilden deze activiteit weer oppakken als een manier voor mensen met een beperking om hun vrije tijd te besteden.” Er is dan nog geen competitie in Roemenië, laat staan titelstrijd. ,,In 2022 ontdekten we dat er een rolstoelbasketbalteam in Brașov was. We speelden een vriendschappelijke wedstrijd en al snel sloten andere teams zich aan, waardoor er een klein kampioenschap ontstond.”
Competitie in Roemenië
Momenteel zijn er in Roemenië zeven teams die aan de competitie deelnemen. De regels voor deelname wijken af van die in Nederland. ,,In Roemenië is het voor mensen zonder beperking niet toegestaan om rolstoelbasketbal te spelen, maar ik train met mijn team en ik kan zeggen dat ik het erg leuk vind en er best goed in ben. Ik kijk ernaar uit om in officiële wedstrijden te kunnen spelen, zodra dat weer mogelijk is.”
Troanca is een druk bezet man, maar vindt altijd ruimte om de sport te omarmen. ,,Het coachen van het team motiveert me en geeft me verantwoordelijkheid: hoewel ik veel andere dingen te doen heb, zoals een gezin. Dit is wat ik moet doen en ik ben blij als ik met hen train. Het is niet makkelijk, maar het geeft me enorm veel plezier en het past perfect bij mijn sportieve aard.”
De band in het team van Sibiu is bijzonder hecht. ,,Ons team is niet zomaar een basketbalteam, het is een familie. Tijd met hen doorbrengen is fantastisch en ik denk dat dat het aspect is dat ons dit jaar de titel heeft opgeleverd. Naast de sport is de vriendschap tussen ons het meest waardevolle aspect voor mij. Natuurlijk is het geweldig om ze gelukkig te zien, als we kinderen en nieuwe spelers op de trainingen hebben en we samen verder groeien. Zowel de spelers als ik als coach.”
Martijn Dokkum
Martijn Dokkum is een opvallende speler in de ploeg, via Mark Aalders belandt Dokkum als veelvoudig kampioen in rolstoelbasketbal en rolstoelhandbal in Sibiu. ,,Martijn is een van ons. Vanaf het moment dat we hem telefonisch ontmoetten, wisten we dat hij perfect bij ons paste. Allereerst is hij een heel aardige man, rustig, intelligent en iemand die iedereen aanmoedigt. Hij is een geweldig voorbeeld voor ons, als persoon en als sporter.” Het vliegwiel van de Roemeense kampioen ziet Troanca. ,,Uiteraard is hij ook een erg goede speler, van wie we veel leren. We zijn als broers. Zijn glimlach is aanstekelijk. Het is een groot plezier om hem bij ons te hebben.”
Filmscript
Kampioen worden, is daar een manual voor? Aan het eind van afgelopen seizoen 2024/2025 vertrokken zes spelers uit Sibiu en bleven vier rollers over. Wat dan? ,,Het was erg moeilijk voor mij als coach en manager om te begrijpen wat ik moest doen.” De hulp kwam uit een niet verwachte richting, van boven. ,,God gaf me een goed idee en stap voor stap hebben we het team opnieuw opgebouwd. Er kwamen drie jeugdspelers bij het team, David Raulea keerde na een pauze van twee jaar terug, we haalden Daniel Danila terug uit Italië en daarna Martijn binnen.” Een letterlijk Gouden Greep. Het verhaal vertelt als een modern sprookje. ,,Het team werd hecht, een familie, de wolken verdwenen, we trainden hard, en hoewel Daniel en Martijn alleen voor de kampioenschappen met ons meetrainen, kunnen we zeggen dat het een homogeen team. Het klinkt simpel, maar dat was het absoluut niet. Ons verhaal en de uiteindelijke wedstrijd, zou zo een filmscript kunnen zijn: Van niets tot held.”
Man van Staal
Terug naar de Iron Man, is dat slechts voor de allersterksten weggelegd? Bovendien al een lange weg voordat het echte werk begint. ,,Op de racedag pluk je de vruchten van je harde werk. Het moeilijkste deel is de jarenlange voorbereiding.” Dag in dag uit. ,,Het is niet moeilijk als je er passie voor hebt, maar je moet wel discipline en
doorzettingsvermogen hebben en vooral beseffen dat het zwaar zal zijn. Accepteer dat en ga aan de slag. Als de training eenmaal begint, is er geen weg terug. Tijdens de race telt alleen het halen van de finishlijn. Iedereen kan de Iron Man doen als ze het echt willen. Wat ik bedoel is dat de meeste mensen al Iron Man zijn, die dagelijks ontberingen doorstaan en die overwinnen. En elke dag een Iron Man zijn, is emotioneel gezien veel zwaarder dan de klassieke Iron Man.”
Door het ontmoeten van de Zburătorii (Vliegers) rolstoelbasketballers in Sibiu opent een nieuwe wereld zich. ,,Ik besefte dat je zelfs na een moeilijke periode een mooi leven kunt lei
den. Dat wij, de gezonde mensen, te weinig dankbaar zijn voor alles wat we hebben.” De technieken van het basketbal vanuit een stoel is een ander chapiter. ,,Ik had toen niet gedacht dat het trainen van twaalf mensen om samen te werken en de bal in de basket te gooien zo moeilijk kon zijn. Maar hoe moeilijker het is, hoe uitdagender het voor mij wordt. Het motiveert me automatisch om beter te worden en te slagen.”
Dank, dank en dank!
Gezondheid is Goud beseft Troanca. ,,Allereerst wens ik dat we gezond blijven, zowel mentaal als fysiek, zodat we onze dagelijkse trainingen kunnen voortzetten, die ons zoveel plezier en geluk brengen. Daarnaast wil ik zoveel mogelijk mensen met een beperking naar de sportschool brengen, vooral jongeren, en hen laten begrijpen dat sport een buitengewone leermeester is en een manier van leven waarmee we gelukkig en gezond kunnen zijn.” Met mogelijk een ultieme uitkomst. ,,Als we alles doen wat ik hier zojuist heb gezegd, zullen we natuurlijk beter worden en vaker kampioenschappen winnen.”
Troanca telt zijn zegeningen die zijn ploeg tot een succes maken. ,,Ik ben God en iedereen rondom het team dankbaar voor alles wat er in de geschiedenis van dit team is gebeurd, voor dit fantastische jaar en voor de vreugde die we aan het einde van de Final Four hebben beleefd.” Met een grote Nederlandse bijdrage. ,,En ja, bedankt Martijn Dokkum voor je hulp, en Mark Aalders voor het vinden van Martijn en voor je steun aan ons team.”
(Beeld: privé/Diana Racz)
