Timon Saman (35) is een veelzijdig rolstoelbasketballer. Hij speelt voor Antilope in de Eerste Divisie, ondersteunt de Eredivisie als analist en traint de Tweede Divisie. Maar zijn reis naar het basketbal begon helemaal niet gepland. “Ik ben per ongeluk in het basketbal terechtgekomen,” vertelt hij met een glimlach.
Per ongeluk ontdekt
Het begon met een clinic op school. Timon werkt als leerkracht en kreeg de vraag om de klas van een collega te begeleiden. Die klas kreeg die dag een rolstoelbasketbalclinic. “Daar was John van der Meer, en die had een stoel over. Dus ik kon er ook in zitten. En toen had ik zoiets van: Hé, maar ik kan dus ook sporten zonder mijn benen te gebruiken. Dat is chill.” Het was een moment dat zijn leven veranderde. Na 27 jaar had hij eindelijk zijn sport gevonden.
Timon had al zijn hele leven met een handicap geleefd, na een bacteriële infectie toen hij anderhalf jaar oud was veel fysiotherapie gehad, maar nooit in een revalidatiecentrum. Maar niemand had hem ooit verteld dat hij kon sporten. “Geen van die professionals zei dat je kunt aangepast sporten,” zegt hij. “Dat heeft mij echt doen verbazen van: Hé, hoe kan het dat deze professionals dit nooit hebben gezegd?”
Meerdere rollen, één doel
Dit seizoen heeft Timon drie rollen tegelijk. Hij speelt voor Antilope in de Eerste Divisie, waar hij samen met Jayson het spel verdeelt. “Toen ik begon met de eerste divisie werd ik gewoon achter het blokje neergezet en mocht ik gaan schieten. En nu ben ik wel meer iemand die het spel probeert te verdelen.” Dat is een heel andere rol, maar ook veel leuker.
Daarnaast is hij analist voor het Eredivisieteam. Hij werkt samen met Bas aan een app die statistieken bijhoudt—niet alleen hoeveel schoten raak zijn, maar ook van waar ze werden geschoten. “Dus dat we op die manier een beetje inzicht krijgen: wat gebeurt er nu?” Deze data helpt echt om Bas (de Boer) en Achraf (Karim) te ondersteunen tijdens de wedstrijd. Timon herinnert zich een wedstrijd tegen RBVM: “Mark die schiet alles raak. Dus wat ga je daar dan mee doen? We zeiden: oké, op Mark gaan we dan echt voluit. En dat werkte, want zijn percentage zakte echt.”
En dan is er nog de Tweede Divisie, waar hij samen met Dennis (Kerkvliet) traint. Daar proberen ze de tactiek van de Eredivisie te introduceren, stap voor stap kleiner makend voor beginnende spelers. “We proberen daar echt te kijken van: wat gebeurt er in de eredivisie? Hoe doen we dat in de eerste divisie en hoe kunnen we dat heel klein maken voor de tweede divisie?”
Groei door ervaring
Timon speelde de voorgaande 3 jaren in de Eredivisie. Dat gaf hem inzicht dat je op dat niveau veel sneller wordt afgestraft op foute beslissingen. “Je wordt wel hier veel sneller afgestraft als je iets even laat. En dat maakt het spelletje een stuk dynamischer. Het dynamische spel mis ik soms in de Eerste Divisie, maar dat proberen we als team wel waar te maken”. Deze ervaringen vanuit de verschillende divisies geeft hij nu door, zowel als speler en als coach.
Maar het is niet altijd makkelijk. Als je tegelijk je teamgenoten aanstuurt, aan het verdedigen bent en aan je eigen spel werkt, vergeet je soms jezelf. “Dan ben je drie dingen bij anderen aan het sturen en denk ik, oh ja, ik moet ook nog mijn eigen taak uitvoeren. Of dan ben je aan het verdedigen en dan zeg je tegen iemand wat hij moet doen en dan vergeet je je eigen man.” Daar groeit hij van, zegt hij. “Dat maakt het spelletje ook hartstikke leuk.”
Ambitie en realisme
Timon is nog steeds ambitieus. “Ik heb een uitgesproken wens en ambitie om het liefst wel binnen de lijnen te staan op eredivisieniveau. Uiteindelijk vind ik dat op dit moment nog het allerleukste.” Maar hij is ook realistisch. Dit seizoen zijn speelminuten in de Eredivisie niet gekomen. “Voor mij persoonlijk was dat dit jaar echt wel een leerschool. Wat betekent dat voor je eigen minuten en je waarde voor het team?”
Toch ziet hij mogelijkheden. “Als er volgend jaar ook geen speelminuten zijn bij de Eredivisie, dan ga ik gewoon kijken hoe ik mijn rol als coach en speler verder kan ontwikkelen.” Want groei gebeurt altijd, op het veld of op een of andere manier.
Het echte goud
Wat Timon het meest waardeert? De verbinding. Dat spelers van de Eredivisie meekomen naar trainingen van de Tweede Divisie. “Als je ziet hoe de spelers dat doen, bijvoorbeeld hoe een Ylonne of Jinhu dat oppakt. Voor die jeugdspelers is dat ook allemaal hartstikke leuk.” Dat mentorschap, die doorgave van kennis – dat is waar het om gaat.
Hetgeen wat dan altijd naar voren komt en ook dit seizoen door een teamgenoot is gemeld als doelstelling: ‘vooral plezier maken’. Dit neemt Timon graag ter harte, ook als het soms even lastig is, als het even niet lekker loopt. Daar begint het mee. Want uiteindelijk, zegt Timon, groeit iedereen naar een positie waar die echt tot zijn recht komt. ‘Zonder frictie geen diamanten’.
(Beeld: Luc Reuvers)