Een lange dag TD Place gaat beslissen welke landen bij de vrouwen nog mogen dromen van eremetaal. Women’s Day in TD dus. De eerste vier teams van beide poules werken hun kwartfinales af. En dat belooft het nodige spektakel. Wie een off-day heeft kan een optreden in de spotlights van TD op de slotdag zaterdag 19 september vergeten.
De tien minuten wandeling naar de busstop. Een Para Transpo Ottawa komt voorbij. Een service voor bellers, bellen en bestellen. De dag start als gisteren, bij de Busstop, voor het ritje met de bus. Vandaag redelijk op tijd. En dat heeft ook zo z’n gevolgen. Het is nu voor menig local rennen om de bus te halen, je wilt toch niet gokken op een volgende. Een olijk gezicht, een sprint van een vrouw van rond de veertig, in het roze, blote benen op roze slippers. En? Ze haalt het! Een dag eerder was er eremetaal voor een vrouw van mid-twintig. Compleet met wandelstok! Gekleed als Nancy Sinatra in de Sixties, kort rokje en hoge laarzen, maar dat alles in een gothic zwarte versie. De wandelstok ging onder de armen. De spurt moet snel genoeg geweest zijn voor een plek in de nationale estafetteploeg van Canada, de 4×100! Nancy Sinatra zong halverwege de Sixties al These boots are made for walking’. Daar kan dus zonder meer een ‘running’ versie aan toegevoegd worden. Met een wandelstok als estafettestokje.
Women’s Day, en extra veel schoolkinderen op de tribune. Even niet in de schoolbanken en lekker stuiteren en stembanden en keel oefenen. Wat collega journalisten hebben oordopjes ingeplugd tegen de jeugdige massahysterie. Voor de neus is nog niets uitgevonden. De zoete lucht van popcorn uit grote buckets waart rond door de TD Arena. Bijna de grote van een heus emmertje. De kinderen willen ook van de passerende fotograaf met een hesje een high-five. Alles kan een kind gelukkig maken, wat een vreugde. Groot-Brittannië en Duitsland spelen de eerste kwartfinale. De Britten pakken al snel een 32-12 voorsprong, de Duitse vrouwen beperken halverwege de schade tot 35-20. Komt er nog een stunt in de tweede helft? De Britse vrouwen hebben immers nog de dubbele overtime van een avond eerder moeten verteren. Tijdens de break krijgen de schoolkinderen ook nog gymnastische oefeningen mee. Special voor de mobiliteit, sur place swingen en armspiertjes. De Britten zetten diep in het derde kwart de bank in, maar razen in hetzelfde tempo door, 81-38 en een top vier klassering.
Dat mag niet Erni (D)! De biceps van Atkin (VK) testen, werd upgraded naar een U-fout.
Canada heeft tegen Japan weinig last van de dubbele overtime tegen de Britten de avond daarvoor. Young en Dandeneau zetten de thuisploeg het eerste kwart op 26-12. Japan plaatst een 0-8 run (26-20), maar daar worden de Maple Leafs niet nerveus van. Na de pauze komt japan tot tien punten (70-60) en is het de vraag of de spanning nog terugkeert. Nee dus, De thuisploeg maakt het karwei af. Halve finalist. Dandeneau levert 49 punten en 12 rebounds af. Arinn Forever Young voegt daar nog eens 30 punten en 11 assists aan toe. Statistieken waar je mee thuis kunt komen.
Dandenau neemt de basket van Japan onder vuur. Ze was goed voor 49 punten en 12 rebounds!
Tot zover geen spanning, de bovenste twee teams van de beide poules lijken het toernooi in een ijzeren greep te hebben. Groot-Brittannië, Canada en Team USA en TeamNL zijn de grootste kanshebbers om de halve finale te halen. De landen uit Poule A maken het in de eerste twee kwartfinales waar. in de locale namiddag en avond is het aan de toonaangevende landen uit Poule B. Team USA heeft alleen de eerste minuten last van China, de Aziaten schieten enkele keren van afstand raak. Na één kwart is het 21-12 en dan blijkt dat de Vogeltjesdans ook tot in China is doorgedrongen. De drie Chinese fans op de tribune doen enthousiast mee. De Amerikanen maken weer volop van de geplastificeerde A4-tjes. 50, 75, BASE, SAUCE, TOUCH, 21 zijn de meest gebruikte aanwijzingen. 100 en MN liggen nog klaar. China blijft regelmatig een scor meepakken en is halverwege nog niet verslagen, 36-25. Met 45-35 telt China nog mee, een paar minuten later is dat een illusie, Team USA haalt redelijk simpel de Final Four, 71-47.
Het Oranje legioen groeit met de dag. Voorzichtig maar gestaag. De rolmodellen kennen een moeizame start, de Spanjaarden schieten scherper. Daarna komt Nederland door een serie voltreffers van Jitske Visser aan de goede kant van de score na één kwart (15-9) en daarna gaat Visser tot ontzetting van de Spaanse coach nog even door. Hij gebruikt daar twee time-outs voor, bij 28-15 en 32-15. Halverwege de vierde kwartfinale van de dag heeft Oranje een veilig lijkende 36-17 voorsprong op zak. Nederland dubbelt de Spaanse ploeg na driekwart wedstrijd (56-28), Bo Kramer deelt met het eerste schot in het vier kwart een mokerslag uit en met 75-38 is de ploeg van Joost van Rangelrooij (met vader Gertjan op de tribune) de vierde finalist. Mariska Beijer was on fire met 21 punten, Bo Kramer scoorde er 18 en pakte nog eens 15 rebounds. Canada wacht in de halve finale. Wederom nachtwerk in Nederland.
PROGRAMMA ORANJE KRUISWEDSTRIJDEN
Selecties en speelschema’s voor WK Rolstoelbasketbal 2026 – Basketball Nederland
Maandag 14 september; 🇨🇦 19.00 uur | 🇳🇱 01:00 uur/15 sept. | (Carl.) Nederland – Groot-Brittannië (M, 8e finale) 47-69
Dinsdag 15 september: Nederland – Iran (M, 9-16e finales) 20-0 (Iran kreeg niet alle VISA)
Woensdag 16 september; 🇨🇦 19.15 uur | 🇳🇱 01:15 uur/17 sept. | (TD) Nederland – Spanje (V, kwartfinale) 75-38
Donderdag 17 september 🇨🇦 10.15 uur | 🇳🇱 16:15 uur | (TD) Nederland – Argentinië (M, 9-12)
Donderdag 17 september 🇨🇦 19.15 uur | 🇳🇱 01:15 uur/18 sept. | (TD) Nederland – Canada (V, halve finale)
(Beeld: Luc Reuvers/WK Ottawa)